نیازمند چیزی بودم که باورش کنم نگاهت بر دل افتاد و باور

کردم خواهان کسی بودم تا باورش کنم خود و رویاهایت را

با من تقسیم کردی و باورت کردم .

اما آنچه به راستی نیازمندش بودم باور کردن خود بود .....

من را به دنیای درون خود بردی و با اکسیر عشق یاریم کردی

و به برکت وجود توست که امروز زنده ام لمس می کنم

وباور دارم......

آری تنها به خاطر وجود توست