تو حس سبز عشقی با یه دریا پر از امید
حرمت  نجابتت رو میشه تا خود خدا دید
با یه دریا پراز احساس منم اون همیشه باتو
گرمی قلبم و دستام پیشکش تنهایی تو
من و تو جرات مرگیم توی لحظه های اخر
میشه تا مرز تن عشق برسیم مثل یه مادر
من وتو فرصت پرواز همه پرنده هاییم
واسه تا ابد رهایی ما دو بال اشناییم
میدونم که ما اسیریم تا که همصدا بخونیم
حرمت ترانه هارو توی این قفس میدونیم
اگه تا سپیده صبح برسه فصل اقاقی
میتونیم با لمس این عشق بشکنیم غرور یاقی