نشاط انگیز و ماتم زایی ای عشق **** عجب رسواگرو رسوایی ای عشق

اکر جنگ تو با جانی ستیزد ************** چنان افتد که هرگز بر نخیزد

ترا یک فن نباشد، ذو فنونی **************** بلای عقل و مبنای جنونی

تو لیلی را ز خوبی طاق کردی ****************** گل گلخانه آفاق کردی

لبش گلرنگ اگر کردی تو کردی ****** دلش را سنگ اگر کردی تو کردی

به از لیلی فراوان بود در شهر ************ به نیروی تو شد جانانه دهر

تو مجنون را به شهر افسانه کردی ******** ز هجران زنی دیوانه کردی

به شیرین دلستانی یاد دادی *************** وز آن فرهاد را بر باد دادی

سر و جان و دلش جای جنون شد ***** گران کوهی ز عشقش بیستون شد

ز شیرین تلخ کردی کام فرهاد **************** بلند آوازه کردی نام فرهاد