فردا شمع غم می سوزد بر شادی کیک قلبت و از خجالت آب می شود

و آب می شود و می رود تا فقط شیرینی بماند

فردا کاغذ ها از عشق تو رنگین می شوند و بادکنک ها باد می شوند از تنهایی من....

تا تو آنها را بترکانی

چه شیرین باشد کیک تو ...       و فردا تو می آیی گل بهارم...

 تو می آیی و بهار را می آوری بر خزانم ، فردا بوی شکوفه می گیرند خشکیده ترین جوانه های امیدم

می روید جسم و تنم و سبز می شود سیاه روحم در بهار عشق تو... آری ،گل بهار من در بهار می آید...

تینا ، تو بدان

جان و عشقم همه بهار است ، سالها و فصل ها و ماههایم ، هفته ها همه بهارند و روز ها همه بیست وسومین روز سومین ماه

و هر روز تولد توست . . .

 چون عشق از خنده ات می شکفد و از زیبایی نگاهت معنا می گیرد

خداوند تو را آفرید تا دستت بگیرم ، ببوسمش و گرمای آن ذوب کند سردی تنم را ، خداوند تو را آفرید تا حافظ جانم شوی ،

 شاخ نباتم شوی و من همه از تو خدایم را ببینم ...

فردا که تو به دنیا می آیی ، بار دیگر به دنیا می آیم ، زندگی ام از نو آغاز ، همه چیز رنگ بهاری ، تولد تو تولد من است...

 دوستت دارم ، عشق ورزیدن با تو را ، گیرایی نگاهت ، زیبایی رفتارت ، لطیفی دستانت ، همه آرامم می کنند... نه ، حتی یک

لحظه نمی توانم تصور کنم دیو ترسناک سیاه بی تو بودن را...

دستانم را محکم بگیر  ، تا زمین و آسمان ، ماه خورشید ، ازل و ابد ،همه وهمه هیچ کدام قدرت شکستن پیوندمان را نداشته  

باشند...

فردا روزیست که تو بدنیا می آیی ، این روز را با هم جشن میگیریم

مبارک باشد روز تولد تینای عزیزم....