قدم زنان در خياباني بلند كه انتهايش بي نشان بود كه درختان بلند ،بلند تر از افكار من ،

در بلندي خيابان سر به شانه يكديگر گذاشته ، خيابان را يكدست سبز مينمودند،دست در جيب

 سر به هوا اشك جاري در فكر حرفهايش بودم ميرفتم بدون آنكه بخواهم بروم ، از پشت پرده

 اشكها ديدم ،قاصدكي آمد در جيالم گفتم گاه يك قاصدك دل به تو مي بندد وگاه تو به يك قاصدك ،

 گاه در كنار هم ميشويم ما و گاه جدا از هم مي شود من تنها ، قاصدك خبر داد ، خبر بي خبري،

 خبر از عشق ،خبر از من ، خبر از تو، خبر از ما ، گفت از ارزش دل ، گفت از قيمت عشق

گفت از تينا، گفت كي و كجا ،گفت الآن ، وآن لحظه قلبم را به ضرب سكه اي عشق سپرد و بر

 ديواره قلبم اسمي چنين حك كرده ام تينا.